و را اد ل فر واه همین اجا گذاشمش تا افراد بیشتری ببیننش.

موفق باشید.

می توانم حرف بزنم

می توانم حرف های خوبی بزنم

اما نمی توانم خوب حرف بزنم

بلد نیستم شعر بگویم

زیر بار وزن شعر هایم له می شوند کلمه ها

اما می توانم زیباترین شعری را که شنیده ام برای چشمانت بدزدم

پس به امپراطوری تنهاییم بیا

تا بشنوی آوای سکوت را

کاروان رویاها فقط دو دقیقه برای ما ایستاد

بعد تو راه خودت را رفتی

و من راه خودم را گم کردم

نمی دانم آرزو کنم راه تو بن بست باشد

یا عمر جاده ها تمام شود

فقط می دانم

معجزه ی کلماتی را که به من آموختی

هر روز تکرار می کنم

"دنیا مثل سیب عشقمان گرد است

هر کوچی را بازگشتی هست"

شما که غریبه نیستید انگار دیگر هیچ چیز مثل آن روزها نیست

انگار دیگر هیچ چیز مثل آن روزها نمی شود

نفهمیدم دنیا کی این همه تغییر کرد

من کجا جا ماندم

اصلا من از دنیا جا ماندم

یا دنیا از من

یا شاید هر دو از یک چیز دیگر

یک حس دیگر

فقط می دانم این بار

برای چندمین بار

نوازش های دست لزج مرگ از آستین تولد من بیرون آمده است

تو همیشه تند می روی

ومن انگار همیشه کند بوده ام

تو همیشه حرف می زنی

و من همیشه گوش می دهم

انگار که این قانون ما شده است

اما تو را به جانی که دیگر ندارم قسم

این بار آهسته تر برو

جاده امروز  خیلی بیرحم شده

درد کشیدم

درد کشیدم

رشد کردم

از شوق حیاتی باز یافته سرخ شدم

انتظار کشیدم

انتظار روزی که

سیب سرخ دستان بازیگوش حوا باشم

یا لذت عشقبازی زیر تیغ تیز دندان های آدم نصیبم شود

اما افسوس

نمی دانستم سهم من تنها شهوت کرم حقیری است

که داغ عاشقی را بر دلم خواهد گذاشت

the world is pretty nice for both of us

چنان داغ دل ، داغ دل دیده ام

که حال خود از لاله پرسیده ام

به هر جا چمن در چمن ، گل به گل

همان مهر داغ تو را دیده ام

کدامین چمن را گل از گل شکفت

کز آن بوی نام تو نشنیده ام ؟

به بوی تو ، تنها به بوی تو بود

که هر جا گلی دیده ام ، چیده ام

دلم را به هر آب و آتش زدم

که چون شمع در گریه خندیده ام

همه هفت بندم همن یک نواست

چو نی در هوای تو نالیده ام

ز راز دل باد بویی نبرد

که چون غنچه سربسته خندیده ام

ز باغ دلم یک بغل پر غزل

برای گل روی تو چیده ام  

                                            قیصر امین پور

من از عهد آدم تو را دوست دارم

از آغاز عالم تو را دوست دارم

چه شبها من و آسمان تا دم صبح

سرودیم نم نم : تو را دوست دارم

نه خطی ، نه خالی ! نه خواب و خیالی !

من ای حس مبهم تو را دوست دارم

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

به اندازه ی غم تو را دوست دارم

بیا تا صدا از دل سنگ خیزد

بگوییم با هم : تو را دوست دارم

جهان یک دهان شد هم آواز با ما :

تو را دوست دارم ، تو را دوست دارم.

قیصر امین پور